Sebahattin Karaca

Foça’nın çok değerli tarihi eserleri vardır. Bunlar Antik Phokaia’yı koruyan Kale Duvarları – Anfi Tiyatro – Athena Tapınağı – Beş kapılar – Fatih Cami gibi tarihi değerlerdir. Toprak altında olup da gün ışığına çıkarılmayı bekleyen çok sayıda tarihi eser bulunmasının yanı sıra, toprak üstünde olmak üzere de başka tarihi kalıntıları çıplak gözle görmek mümkündür. Onlardan birisi de, Foça’ya 750 yıldan fazla olmak üzere, suyu taşımış ‘Su Kemerleri‘’ kalıntılarıdır.

Su ihtiyacı neden arttı

Kale içindeki nüfusun çoğalarak antik Phokaia’nın surlarının dışına taşması, yerleşimin ve genişlemesinin 1275 yılından itibaren olduğu görülmektedir. 1275 yılında Bizans toprakları olan Phokaia’da Bizans kralı VIII. Michael Palaiologos’dan yıllık bedel karşılığı, şap madeni çıkartmak, işlemek, üretimini ve pazarlamasını yapmak üzere , Cenovalı amiral ve tüccar olan Benedetto- Manuele Zaccaria kardeşler izin almışlardır. Manuele önce, kendisi ve ailesi için Phokaia’da yaptırmış oldukları eve (bugünkü ağalar konağı olması ihtimali çok yüksektir) yerleştikten sonra, önce şehrin Kale Duvarları‘nı korsanlardan korumak için onarttı ve yükseltti. Vakit geçirmeden şap üretimi ve ticaretine başladı. Şap üretimi ve ticareti sayesinde Foça hızla büyüdü. Ekonomisi canlandı. Öyle ki, 1275 yılında şap madeninde ve üretiminde 50 kişi çalışırken, bu sayı 1307 yılına gelindiğinde 3000 çalışana ulaşarak Dünya’nın en kaliteli şapını üretmeyi başardılar. Bu durum nüfus artışını doğrudan tetikledi. 1275-1455 yılları arasında özellikle şap üretimi, işlenmesi ve pazarlanmasından dolayı zenginleşen, hayat standardı yükselen Foça (Phokaia) başta Venedik korsanları olmak üzere Akdeniz’de dolaşan tüm korsanların iştahını kabartmıştır. Sıkça denizden korsanların, karadan ise Türk beyliklerinin saldırısına maruz kalmıştır. 1288 yılında Manuele ‘nin ölümünden sonra şehrin yönetimini ve şap üretim ve pazarlama işini oğul Tedesio devir aldı. Tedesio Zaccaria; İlerleyen yıllarda, surların dışına taşan şehri korumak için, Ceneviz Duvarları‘nı yaptırmıştır. Ancak şehir büyüdükçe nüfus arttıkça suya olan ihtiyaçta artmıştır.

Su kemerleri

Ceneviz duvarlarını yaptıran Tedesio Zaccaria, şehrin su ihtiyacını karşılamak üzere su kemerlerini de yaptırmış olması doğrultusunda yaygın kanaat vardır. 180 kemerden oluşan toplam uzunluğu 500 mt. den fazla olan su kemerleri 1920’li yıllara kadar şehrin büyük ölçüde su ihtiyacını karşılamıştır. Şehrin dışından antik su kemerleri ile merkeze ulaşan su, 3 adet çeşme ile halkın ihtiyacını asırlar boyu karşılamıştır. Şehirde su kemerlerinin yapıldığı tarihe kadar, oyulmuş taşlarla yapılmış küçük su kanalları ve irili ufaklı çok miktarda kuyu vardı. Ancak istihdamın artması, kent ekonomisinin canlanması, nüfusun artmasına ciddi ölçüde sebep olmuştur. Bunun sonucunda mevcut su kanalları ve kuyuları yetersiz kalmıştır, şehrin dışından su getirme ihtiyacı doğunca kemerler üzerinden su taşıma hattı yapılmıştır.

Su Kemerler‘ devşirme taşlarla yapılmıştır. Kemerlerin içinde Sütunlar- Taştan İşlenmiş su olukları – bina köşe taşları, hatta İ.Ö.3.yy. ait şehrin lisesinin (Gymnasium) alın taşlarının olduğu görülmektedir. Bu gün maalesef 180 kemerden oluşan su taşıma duvarının içinde 30 civarında kemer ayakta kalmayı başarmıştır. Geriye kalan kısmı türlü ihtiyaçlardan dolayı sökülmüş, yıkılmış ve başka amaçlarla kullanılmıştır. Yerinden sökülerek götürülmüştür. Hali hazırda duran bazı kemerlerin içi ise, taş ve başka dolgu malzemeleri kapatılmıştır.

SU KEMERLERİNİN FOÇA TURİZMİNE KATKISI

Yazıdan da anlaşıldığı gibi Foça; yaşadığı tarihsel olaylar ve geride bıraktığı tarihi kalıntılar, çıkan eserlerle tarihi dokusu zengin olan bir ilçedir. Bunların içerisinde Su Kemerleri de önemini korumaktadır. Diğer tarihi değerler gibi Su Kemerleri’nin aslına uygun haline getirilmek üzere onarılması için vakti gelmiştir. Çevre düzenlemesinin yapılması, ışıklandırılması hatta devir-daim pompaları ile su akış ve dönüşünün sağlanması, Foça turizmine çok önemli katkı sağlar. Her yıl biraz daha tahrip olan, biraz daha kemer sayısı azalan bu tarihi yapının Foça’ya ve Foça turizmine kazandırılması ve bunun da bir an önce yapılması şarttır.

Foça artık turizmde sınıf değiştirmeye ihtiyaç duymaktadır. Bu güne kadar ağırlıklı olarak Güneş, Kum, Deniz ile sürdürülen turizmin çeşitlendirilmesi gerekmektedir. Çeşitlilik içinde en uygun olanı Tarih Turizmi’dir. Sahip olduğu tarihi değerleri gün ışığına çıkarmaya çalışan Foça, tarih turizmi ile çevresinde ne tür gelişmeler olursa olsun turizmini sürdürülebilir. Son zamanlarda Termal su arayışlarının olduğunu biliyoruz. Termal tesis yapan Dünyaca meşhur uluslararası kuruluşlar vardır. Onların dikkatini Foça’ya çekmek gerekir. Tarih turizminin yanı sıra termal tesislerle sağlık turizmi de hayata geçirebilse mükemmel olur. Bunun için aslına bakılırsa her türlü olanak vardır. Bütün bunların yanı sıra Foça’nın kendisi başlı başına bir çekim merkezidir.

Bunu görmek, anlamak, kıymetini çok iyi bilmek, bozana izin vermemek, bozulmasına göz yummamak gerekir.

TRT İzmir Kent Radyo’da yapımcı Meral Ünür ile can dostlarımız sokak hayvanları hakkında yaptığımız canlı yayındaki röportajı, sizlerle yazılı olarak da paylaşmak istedim. Çocukluğumdan beri, aynı dünya’yı ve aynı dönemi paylaştığım sokak hayvanlarına karşı hissettiğim sorumluluk, duyarlılık ve onların yaşamına olan saygım hep yüksek seviyelerde oldu. Ağzı ve dili olan konuşamadığı için bakışları ile duygularını anlatmaya çalışan sokak hayvanlarının her bakımdan onlara yardımcı olmak çok güzel bir duygudur. Herkesin bu duyguyu yaşaması dileğimle…

– TRT Kent Radyo İzmir 99.1 Fm bandında “Küçük Dostlarımız” programında bu hafta konuğumuz Foça’nın değerli turizmcisi, yerel tarih araştırmacısı ve sokak hayvanları için yaptığı çalışmalarla hayvanseverlerin yakından tanıdığı Sebahattin Karaca.

Kendisi ile Foça’nın simgesi can dostlarımızdan konuşacağız…

Hoşgeldiniz…

1) Kendinizi kısaca tanıtır mısınız?

1951 Keskin doğumluyum. Ankara Otelcilik Okulu ilk mezunlarımdanım. Yarım asırdır turizmin içindeyim. Foça’da yaşıyorum. Otel işletiyorum.

2) Hayvanlarla ilgilenmeye ne zaman başladınız?

Çocukluğumda. Evet çocukluğumda, ailemizin her türlü hayvanı vardı. Kedi – köpek – at – eşek – katır – manda – inek – koyun – kuzu – tavuk – cücük. Kısaca sürünün içinde geçti çocukluğum. En çok da atları severdim. 14 yaşıma kadar at sırtından inmedim. Onları çok severdim. Hele bir tanesi vardı, ne adını unuttum, ne yelesini. Kaşlarının üstünde siyah çizgiden dolayı adı sürmeliydi. 1966’da Ankara’ya geldim. Yatılı okula yerleştim. Onlardan kopmak zor oldu. Teselliyi sokak hayvanlarında buldum. Onları sevdim. ekmeğimi, suyumu paylaştım. Sevgimi verdim. Bugünlere geldik.

3) Foça’nın ambleminde yer alan fokların hikayesi ile başlayalım. Neden fok yer alıyor?

Foça’nın antik adı Phokaia’dır. Yani foklar diyarıdır. Dolayısıyla (Phokaia) Foça ismi buradan gelir. Fokların yaşadığı alanlar başta Sirenkayaları olmak üzere koruma altındadır. Nesli hızla azaldı. Orta çağda korsan gemileri etinden ve yağından faydalanmak için avladılar. Günümüzde ise balıkçılar ağlarımızı parçalıyor diye avladılar. Çevredeki balık çiftlikleri ağdan yapılmış havuzlara saldırıyor diye uzun namlulu silahla öldürdüler. Sayıları azalınca korumaya alındılar. Şimdi ise seyrekte olsa tek tük görünüyor.

Ambleme gelince: zannediyorum 1994 veya 95’di. Foça Belediye Başkanlığı Foça Amblemi ile ilgili bir ödüllü yarışma düzenledi. Bu yarışmayı doğanın yeşili denizin mavisi ve içindeki fokları, iyi temsil ettiği gerekçesiyle şimdiki amblemi yapan bir yarışmacı kazandı.

4) Foça deyince foklar dışında aklımıza başka hangi can dostlarımız gelir?

Foça deyince akla önce foklar gelir. Sonra kediler. Arkasından sokak köpekleri gelir. Bunlar bizim olmazsa olmaz can dostlarımızdır.

5) Foça’daki her kedinin kendi balıkçısı olduğu doğru mudur?

Çok doğru. Hemen hemen her kayıkçının kendi kedisi var. Bunun dışında beslediği sokak kedileri de var. Kediler hassas kulakları ve içgüdüleri ile uzaktan gelen motorun sesine göre sahibini anlar. Teknenin bağlanacağı noktaya gider, teknenin yanaşmasını bekler. Bunun dışında şayet diğer kediler de gelirse onlar daha mesafeli durur. Önüne atılacak ıskarta balıkları bekler.

6) Foça’da can dostlarımız için yaptığınız çalışmalardan bahseder misiniz?

Ben ve çalışma arkadaşlarım zorda olan sokak hayvanlarının açlık ve susuzluklarına çare olmak için bir çalışma yaptık. En çok gidip geldikleri güzergah üzerine, yayalara mani olmayacak şekilde besleme yeri yaptık. Kapları koyduk. Her gün duruma göre 2-3 kere kuru mama koyuyoruz. Su kaplarını fırçalayıp temizliyoruz. Temiz su koyuyoruz. Hepsi alıştı. Karınları acıkınca veya susayınca gelip yeyip içiyorlar ve tekrar alıştıkları – yaşadıkları bölgelerine dönüyorlar. Burası onlar için lokanta oldu.

7) Sizi örnek alan esnaf arkadaşlarınız oldu mu?

Maalesef olmadı. Yani tek – tük kapılarının önüne su koydukları oluyor. Ama bu iş ara sıra ile olmuyor. Bu işte, diğer işlerde olduğu gibi, devamlılık gerektiriyor.

8) Sizce insanlar hayvanlara yardım etmek için aylık ne kadar bir bütçe ayırmalıdır?

Evet o çok göreceli bir şey. Hayvan sevgisi her insanın içinde olması gerekir diye düşünüyorum. Anne babaların veya okulda bu sevginin aşılanması lazım diye düşünüyorum. Bu sevgi olduktan sonra verdiği bir lokmada-bin lokmada aynıdır. Yani lokmadan önce sevgi gerekiyor. Onların itilip kakılmadan kurtulması gerekiyor. Arkasından en çok sevgiye ihtiyaçları var. Siz onlara bir kere şefkatle yaklaşın. Onlar size hemen dost gözünüzün içine sevgiyle bakmaya çalışıyorlar. Bütçe konusuna gelince, can dostlar için yaptığınız işin kapsamına göre maliyet değişiyor. Ben bu işi maliyetine bakmadan gönülden yapıyorum.

9) Malumunuz kış geldi kapıya dayandı. Çok yakında istesek de istemesek de eksi derecelere inen hava sıcaklıkları, çetin hava durumu koşulları sokakları barınılmaz hale getirecek. Çok geç olmadan sokağınızda, mahallenizde yaşayan hayvanlar için elimizdeki imkanlar ile neler yapabiliriz?

Çok önemli bir soru teşekkür ederim. Evet kış aylarında hayvanlar aç ve susuz kalmanın yanı sıra aşırı soğuklarda donmakta, hastalanmakta ve ölmektedirler. Herkes küçük küçük katkılar koyabilir. Çevreyi ve kimseyi rahatsız etmeyecek şekilde herkes kuytu ve yağmur – rüzgar almayan yerlere eski bir battaniye – karton – mukavva gibi şeyler koyabilir. Sokak hayvanlarını soğuktan ve donmaktan koruyabilirler.

10) Foça’da sokakta yaşayan hayvanlarla ilgili tabloyu anlatmanızı istesem nasıl anlatırsınız?

Ben Foça’da sokak hayvanlarının iyi korunduğunu düşünüyorum. Tabii münferit olumsuz olaylar, her yerde olduğu gibi zaman zaman Foça’da da oluyor. Lakin genele bakmak lazım. Genelde, Foça’da bir hayvan barınağı var. Foça Belediyesi Veterinerliği bu konuda oldukça duyarlı. Ayrıca Foça Sokak Hayvanları Sevenler Derneği de var. Dernek başkanı sayın Huriye Kuruoğlu ve arkadaşları, imkanlar dahilinde iyi çalışıyorlar. Sahipsiz sokak hayvanlarına her anlamda sahip çıkıyorlar. Münferit hayırsever ve hayvanseverler de var. Tablo çok çok mükemmel değil. Daha iyi olabilir mi? Evet olabilir. Bunun için belki daha iyi organize olmak gerekir.

11) Son olarak eklemek istediğiniz bir şey var mı?

Evet var. Yaradan demiş ki; dört basanları da, kanatlı olup uçanları da ben yarattım. Ama onların rızkını ve korumasını da size emanet ettim.
Hayvan sevgisi çok önemlidir. İnsana – doğaya – yaşlıya – özürlüye – hayvana ve hayvanlarında yaşama haklarına saygı gösterme bilincinin genişleyerek, tüm ülkemize ve dünyaya yayılmasını dilerim.

PATARA’DA HAYIRSEVER GENÇ NİCO

Patara’da halk Nico’nun daha gençlik yıllarında mucizeler yarattığına inanırdı. Bir kilisenin inşaatı sırasında, yıkılan duvarların altında kalan Nico, hiçbir şey olmamış gibi ortaya çıktığı dilden dile dolaşırdı. Nico, Hıristiyanlığa çok inandığı ve bağlı olduğu için sonraki dönemde papaz olmuştur. Babasının ölümünden sonra tek varis Nico, babadan kalan mirası ile yaşamı boyunca fukaralara yardımcı olacağı kararını almıştır. Bu doğrultuda Patara’da çok fukara olan bir adamın üç kızına çeyiz hazırlatamayacağı için, zenginlere satılacağını bilen Nico, onlara yardımcı olmaya karar verdi. Ancak tanınmamak için gece yarısı harekete geçti. Kızların bulunduğu eve gitti. Büyük ablaya açık pencereden bir kese altın attı. Diğer odada bulunan iki kardeşin pencereleri kapalı olduğundan, altın keselerini pencereden atamadı. Evin bacasına tırmandı. Her biri için, birer kese altını, bacadan fukara kızlara attı. Böylece Hıristiyan dünyasında yüzyıllardır Nicolaus’un (Noel Baba) bacadan girerek çocuklara hediyeler getireceği anlatıldı ve tüm çocuklar da bunun böyle olduğuna inandı.

NİCOLAUS EFSANELERİ

Nicolaus’un mucizevi efsaneleri yüzyıllardır dilden dile dolaştı. Örneğin:

Kudüs’e gitmekte olan içinde hacı adaylarının bulunduğu gemi, şiddetli rüzgara kapıldıktan sonra, tam batacağı sırada bir dua ile gemiyi kurtardığı, bu esnada gemiden düşen bir hacı adayının boğularak ölmesinden sonra, yine bir dua ile onu hayata döndürdüğü mucize efsaneye herkes inanır. Bu tarihten itibaren Nicolaus hep gemi mürettebatının koruyucu meleği olarak anılırdı.

MYRA’YA GÖÇ VE PİSKOPOSLUK

Nicolaus, belli bir zaman sonra Patara’dan göç ederek 3 km kuzeydeki Myra’ya (bugünkü Demre) yerleşti. Orada da Patara’da olduğu gibi dini bütün, yardımsever ve mucize efsaneleri olan bir papaz olarak yaşadı.

Myra kilisesinin piskoposu öldükten sonra, papazlar heyeti günlerce kendi aralarından bir piskopos seçemediler. Bu durum günlerce sürdü. Son toplantıda bir karar alındı. Ertesi sabah kiliseye ilk gelen papazın piskopos olarak seçileceğine karar verildi. Ertesi sabah kiliseye ilk gelen Nicolaus olduğu için, bir gün önce alınan karar gereği, Nicolaus Myra’nın piskoposu oldu.

BİR BAŞKA EFSANE

Aynı zamanda liman şehri olan Myra’da kıtlık vardı. Açlık kol geziyordu. Alexandrien’dan (İskenderiye) Konstantinopolis’a (İstanbul) gitmekte olan gemi Myra limanına uğradı. Gemi de buğday yüklüydü. Limanda geminin ihtiyaçlarının karşılandığı sırada Nicolaus gelir ve dualar okurdu. O gün de buğday yüklü gemiye geldi kaptanın yanında dualar okudu. Aynı zamanda Myra’da hüküm süren kıtlıktan bahseden Nikolaus, 100 kile (1 şinik = 7 kilo 1 kile = 14 şinik) buğday vermeleri konusunda kaptanı ikna etti. 100 kile buğdayı gemiden indirdikten sonra Nicolaus, kaptanın yanına gelerek bir kere daha dua etti. Bunun sonucunda, yol alan gemide sayım sırasında, buğdayların hiçte azalmadığı görüldü.

Bizans kralı Diokletian ve Licinius Hıristiyanları takip ettiği ve yok ettiği dönemde diğer Hıristiyanlar gibi Nicolaus da zindanlara atılır.

M.S. 325 yılında baş piskopos olan Nicolaus, Nicaia‘da (İznik) Hıristiyan dünyasının kafasını karıştıran sorulara (İsa Peygamber) cevap vermek için toplanan konseye seçilir.

Ünü yayılmaya başlayan Nicolaus kendisini giderek sosyal yardım işlerine adar. İnsanların problemleri, fakir ve kimsesiz çocuklarla gençlerin yetişmesine, zor şartlarda çalışan işçiler ve denizcilerin, sorunlarını çözmek için çok emek sarf ederdi.

HAYATA VEDA

Nikolaus 6 Aralıkta 65 yaşında öldü. Özellikle çocuklar için yaptıklarından, mucizelerinden, efsanelerinden ve iyiliklerinden ötürü Türkiye’de Noel Baba olarak anılır. 6 Aralık bazı ülkelerde, örneğin; Amerika’da saygı günü olarak anılırken, Almanya gibi diğer bazı ülkelerde mutluluk gününe dönüşmüştür. Hıristiyan geleneklerine göre, Nikolaus 6 Aralıkta çocuklara hediye dağıtır. 6 Aralık akşamı, neşeli ve eğlenceli bir şekilde kutlanılır.

Bazı ülkelerde yeni yıla girerken de, tasviren Noel Baba kıyafeti giyenler hediye dağıtır.

MEZARINI KIRIP KEMİKLERİNİ ALDILAR

Kudüs’ü korumak için Bari’den yola çıkan Haçlılar, 20 Nisan 1087 yılında Aziz Nicolaus’un mermerden oyularak yapılmış mezarını kırdılar. Bari kutsal şehir olsun diye, Nicolaus’un iskeletini alarak, bazilikaya konulmak üzere Bari’ye götürdüler. Mezarda kalan birkaç parça kemik, şu anda Antalya Müzesi’nde sergilenmektedir.

Dokuz medeniyete ev sahipliği yapmış ülkemiz toprağının her tarafı tarih fışkırıyor. Tarih ve İnanç Turizminin, ülkemizde bir gün hak ettiği yere geleceğine yürekten inanmaktayım.

Yeter ki gemiler gelsin!

Kuşadası‘ndaki görevi sırasında, turist gemilerinin Yunan Adalarına giderken, aynı gemilerin Kuşadası’na uğramamalarını içine sindiremeyen Kaymakam Özer Türk, kolları sıvamış, turist gemileri yöneticilerini ikna etmek için girişimler başlatmış, Efes’i ve Meryem Ana Kilisesi’ni gerekçe göstererek, gemilerin Kuşadası’na gelip açıkta demirlemeleri halinde, kıyıdan gönderilecek küçük motorlarla turistlerin alınabilecekleri yönünde kendilerini ikna etmişti. Çünkü ilçedeki iskele, değil bu gemilerin, 15-20 metrelik teknelerin bile yanaşmasına uygun değildi.

İlk gemi Kuşadası’na geldiğinde, Kaymakam Özer Türk’ün yakınında bulunan Özgen Acar, o günü şöyle anlatıyordu: Kuşadası ilk geminin heyecanı içindeydi. Kaymakam Türk ve bazı görevlilerle birlikte ben de iskelede bekliyordum. Gemi körfeze girdi, kıyıda heyecan arttı. Gemiden indirilen sürat teknesi ile bir görevli iskeleye çıktı. Görevli elindeki telsiz ile gemi kaptanına, geminin demirleyeceği yeri anlatmaya başladı. O günün Kuşadası Liman Müdürü, görevlinin (süvarinin) yanına yaklaştı, elindeki telsizi kaptı, hiç Türkçe bilmeyen adama “seni, telsiz kanununa muhalefetten tutukluyorum!” deyince, 1.90’lık kaymakam, telsizi alıp görevliye vermekle kalmadı, bir omuz darbesi ile Liman Müdürü’nü suya attı!.. Yıl 1963.

Liman, aynı liman. Kafa, aynı kafa!..

Bugünlere gelindiğinde, Booking.com’un kapatılmasına sebep olanları, kaymakamın felsefesi ile suya değil, denizin derinliklerine atmak gerek. Çünkü o dönemde, ülke turizminin kalkınması için çabalayan bir kaymakam varken, aynı dönemde, içi zafiyetlerle dolu telsiz kanununun bir maddesine sarılarak, henüz daha ülke sathında yeni başlatılmış turizmin gelişmesine engel koyan, zihniyetler de bulunmaktaydı. O günden bugüne durum değişmedi. Yani, Türk turizminin kalkınması için fedakarca çalışan, çabalayan, özveri ile beyin ve bedenini yoran onca insanın yanı sıra, yarım asırdan beri özel kanunlarla kurularak varlığını sürdüren, muhtelif birlikler var. Ancak, onlardan “bir tanesi” çok büyük ve güçlü bir birlik olmasına karşın, “Dünya Turizm Hareketliliği“ içinde, gözle görülür, elle tutulur bir başarı elde etmemiştir. Bu anlamda, Türkiye’ye fayda sağlamış yeterli icraatı yoktur veya Türkiye Turizmi’ni sürdürülebilir seviyelere çekecek girişimde bulunmamıştır.

Buna karşın Booking’e, Türkiye’den erişimi durdurmayı, bir çırpıda başarmışlardır.

Talihsiz bir başarı…

Talihsiz bir başarı, çünkü bugün, Türk turizminin içinde bulunduğu kötü durumu bilmeyen görmeyen yok. 1960’lı yıllarda adeta seferberlik ile başlatılmış turizm, zaman zaman krizler yaşamış ve bir yolunu bularak, krizlerden sıyrılmayı bilmiştir. Ancak, bu defa krizler üst üste gelmiş ve içinden çıkılamaz duruma dönüşmüştür. Kısa vadede çözülemeyecek gibi görünmektedir.

Her yıl kendini bir miktar yenilemek zorunda olan tesisler, yakında, imkansızlıktan ötürü bakımsızlıktan çürüyecektir. Belleklerden silinen Türkiye algısını yeniden yaratmak, kolay olmayacaktır. Sektörde çalışanların ve bugün işsiz kalan insanların perişan halleri devam edecek, sektöre ürün tedarik eden firmaların işleri, otelcilerin durumundan farklı olmayacaktır.

Durum zaten birkaç senedir böyle iken, Booking’e Türkiye’den erişimi durdurmak için karar çıkartmak esasında bir başarı değil, aşağıya doğru gitmekte olan olumsuzlukları hızlandırmak veya birkaç tane acenta için, binlerce otelin, tesisin, dolayısıyla da sektörden geçimini sağlayan çalışanın veya sektöre ürün temin eden tedarikçinin, işini veya yaşamını daha da zorlaştırmaktan başka bir şey değildir.

Özgen Acar’ın yaşadığı ve paylaştığı anısının üzerinden yarım asır geçmesine karşın, ülkemiz turizminde söz sahibi pek çok yöneticinin turizme bakış açısında ve düşünce yapısında hiçbir şeyin değişmediğini, maalesef hala görüyoruz.

Bu bakımdan ülke turizminin gelişmesine engel olan, geri gitmesine yol açan ne kadar kişi ve kuruluş varsa, atın denize gitsin!..